Ryptsjerksterpolder

Vandaag vroeg uit de veren voor een excursie van It Fryske Gea naar de Buismans Einekoai bij Gytsjerk. Om half 8 was het verzamelen bij het vogelkijkpunt ten noorden van de Grutte wielen waar al een mooi groepje mensen aanwezig was toen ik aan kwam. Hier wachten we op alle deelnemers en ondertussen konden we de vogels die op en rondom de Grutte Wielen overnachten en bij het aanbreken van de dag en masse vertrekken naar de foerage gebieden in het noorden van Fryslân en dan met name de buitendijkse gebieden. De vogels zitten hier voor de veiligheid omdat het water bescherming geeft tegen hun natuurlijke vijanden en in een groep ben je altijd sterker. Net na zonsopgang vertrokken de ganzen in grote zwermen de Grutte Wielen op weg naar hun feestmaal om later op de dag hier weer terug te keren. Het was een imposante voorstelling en de rode gloed van de opkomende zon maakte het extra fraai.

Hierna gingen we onder leiding van Jan Bos te voet naar de even verder op gelegen Buismans Einekoai die alleen tijdens excursie toegankelijk is en ook alleen maar voor educatieve doeleinden gebruikt mag worden door It Fryske Gea. Dit was een voorwaarde van Buisman toen hij de kooi aan het Gea overdroeg. De kooi betraden we via een weiland en gingen eerst naar het hart van de kooi zodat wel alle kanten van binnen uit goed konden bekijken. De kooi ligt er prima bij en is ook in prima staat maar er word dan ook continue aan gewerkt door een groep vrijwilligers. Momenteel zijn ze bezig met één van de vangarmen en je kan zien dat het met veel liefde en vakmanschap wordt gedaan.

Na de binnenkant goed te hebben bekeken gingen we een ronde om de kooi maken door het omliggende bosrand die bescherming bied aan de kooi. Hier waren ook vele verschillende paddenstoelen te zien en gaf ook een kijk op de onderliggende grond die aan de ene kant uit veen bestaat en aan de andere kant uit klei-op-veen-grond. Dus aan de zuidkant is de grond lager en zachter dan aan de noordelijke kant. Hierdoor groeien er natuurlijk ook verschillende soorten planten en huizen er ook andere dieren.  Na de educatie in de Buismans Einekoai nog een gezamelijke wandeling gemaakt in de Binnemiede- en Weeshûs-polder. Hier nog wat reeën gezien en nog wat weetjes te horen gekregen over het wel en wee van de polders.

Na de excursie was het tijd om wat aan mijn andere buitenhobby’s te doen namelijk het Munzee en GeoCachen. Zeker omdat er kort bij de vogelkijkhut een tradi ligt met de naam ‘It Set’. Dit was een goede 100 meter lopen en dus binnen een minuutje bereikt. Even verderop stond een bankje waar ik even naar toe ben gelopen om daar het log rolletje te tekenen en onderwijl uitkijkend over de Grutte Wielen genietend van de natuur. Aan de toegangsweg hier naar toe was ook nog een cache en wel een mystery genaamd ‘Rood Geel Blauw’. Ik moest mij wel even in wat vreemde bochten wringen en er meteen bij oppassen dat ik niet in de sloot kukelde maar het lukte en ook hier kon ik mijn naam bijschrijven.

Nu terug naar de cachemobiel om naar de multi de ‘Ryptsjerksterpolder’ te gaan om vanaf daar te gienieten van het uitzicht op de mooie hoge uitzichtheuvel. De vragen van de multi waren niet al te moeilijk en die van de laatste waren nog leerzaam ook. Ik had wel een rondje door de polder zelf willen maken maar de polder is maar een beperkt aantal maanden opengesteld voor publiek en dus moest ik het doen met het uitzicht vanaf de heuvel. Er stonden vooral wat paarden te grazen maar verder was er nu niet heel veel waar te nemen.

Hierna ging ik richting restaurant E10 om daar te parkeren en eerst langs de Groningerweg wandelend een heel stel Munzees te scannen in de richting van Leeuwarden. Bij de volgende verkeerslichten stak ik weer over voor de terug weg en ging aan de Grutte Wielen eerst op zoek naar ‘Skûtsjesilen’ en dan in het wandelgebied van de Grutte Wielen op zoek naar de cache met dezelfde naam die ook op een mooi uitzichtpunt lag en ik daar lekker in het zonnetje van kon gaan genieten.

Zo was ik er dan toch ‘Even erop uit’ die wel erg diep ondergronds was gegaan en nu weer enigszins aan de oppervlakte ligt zodat hij wat eenvoudiger te vinden is voor degene die weet dat er wat te vinden is. Nu was het op zoek gaan naar de uitgang van het gebied en ik wist wel waar ik moest zijn maar erg logisch vind ik het niet. Eenmaal weer buiten op straat richting ‘De Kelk’ om de cache die daar nu ligt te gaan zoeken en net als de vorige die er lag was dat niet al te moeilijk.

Ik had het nu wel gezien en vond het tijd om weer huiswaarts te keren na al vroeg op pad te zijn en wilde ook thuis nog het één en ander doen. Iedereen bedankt voor het laten slagen van deze dag op welke manier dan ook.

No comments yet.

Leave a Comment